برش‌های ضربه‌ای زمانی شکل می‌گیرند که براثر برخورد دو سیارک بهم یا بر اثر برخورد سیارکی به سیاره ای چون ماه ، مواد خرد، پودر و ذوب می‌ شود. آنها از قطعات سنگ و مواد معدنی تشکیل شده اند که در ماتریکسی از مواد ریز دانه جاسازی شده اند. قطعات معمولاً تیز و زاویه دار هستند و اندازه و شکل آنها بسیار متفاوت است. ترکیب قطعات به ماده مورد نظر بستگی دارد. برش های ضربه ای اغلب ظاهر بتن ضعیفی دارند. در جهان‌های بدون هوا و پوشیده از ضربه مانند ماه، برش‌های ضربه‌ای نوعی سنگ بسیار رایج هستند. متداول‌ترین نوع نمونه‌ای که توسط ماموریت ماه آپولو بازگردانده شد، برش ضربه‌ای بود. متأسفانه، سنگ‌هایی که شباهت زیادی به برش‌های ضربه‌ای دارند، می‌توانند توسط فرآیندهای آتشفشانی و تکتونیکی تشکیل شوند، بنابراین یافتن برش همیشه نشانه‌ای واضح از یک رویداد برخوردی نیست.
برش ضربه ای در سیارک ها هم اتفاق می افتد و سنگ های دو سیارک باهم مخلوط می شوند.بنابرین شهاب سنگ برشی کندریتی هم داریم.
عکس ها.
برش ضربه ای کندریت LL6
برش ضربه ای کندریتH5
برش ضربه ای ماه.